HIM <3

We will meet each other on an unexpected morning, one day, in my life.

He will smile, and then I’ll smile back, we will be introduced, and from then we knew there’s something special between the two of us.

He will be shy the moment he meets my friends. 

He’ll surprise me in going to my house and my parents will dearly welcome him.

He’ll talk to my dad about random things. It can be about the NBA Finals, the winning team in the recent Soccer match, and even about cars and the latest model from each company. 

At the end of the night he’ll confess to me.

I’ll tell him I love him, too, and those shining stars in the sky will be the witness as how our love for each other will start.

He’ll tell me how beautiful I am even in my messiest look.

He’ll tell me how cute I am when I want to act like it.

He’ll do random stuffs just to see me smile.

He’ll tickle me because he always wants to hear me laugh.

He can disappoint me today, but the next day he’ll be extra sweet, thoughtful, and nice just because he wants to make it up to me.

He’ll allow me to pick whatever clothes I like for him to wear.

He can spoil me but he’ll get mad the moment he realizes I’m being too much.

In a crowd, he’ll wrap his arm around my waist to tell everyone that I belong to me. 

He’ll always look at me just to assure me he will always be mine.

He’ll allow me to spend time with my friends, but be there on time when I have to go home.

He’ll tell me honestly how I’ve done something wrong.

He’ll be selfish at times, and that will make me put down my pride just because I don’t want to lose him.

He’ll teach me how my life is already complete, but being together with him is a lot more better than just being complete the way I was.

He’ll never leave me on my times of weakness.

When it’s my mistake, he’ll do his best to refrain from talking to me, teaching me how to say sorry first when I know it’s my mistake.

When everything else fails, he’ll still be there telling me the fight is something I’ll do with him.

He’ll make me feel I’m never alone.

He’ll always remind me how God is the center of our relationship. We can forget everything, but not how God loves us and how he is the one who strengthen our relationship.

He’ll make me be the best that I can be.

He may not be perfect, but everything will be wonderful the moment I have him. It’s wonderful that even dull moments becomes beautiful.

No. I’m not sensitive enough to be hurt that easily. Hindi ako yung tao na nasabihan lang ng di maganda, mag-uumiyak na sa isang sulok. I always tend to defend myself. I always tend to stand up for myself and correct everybody about their wrong impression of me. I can get angry, but I’ll never be sad just because someone has said something not so good to me. Sa mga topic lang na ito ako maiiyak: FAMILY, FRIENDSHIP. The tears I shed from the dramas I watch ? I set-aside natin yun. Overwhelmed with emotions at nadala effect lang ang drama ko kaya ganun. BUT WHY WHEN IT COMES TO HIM? Bakit pag dating na lang sa taong ito, na ni hindi ko nga personal na kilala, at ni hindi nga alam na may katulad ko pala sa mundong ito, eh kusa na lang tutulo ang luha ko at malulungkot ako ng todo sa tuwing may pagkakataon ? Corny daw ang KPOP. Hindi ko kinausap ang taong nagsabi nito saken. I was really hurt, exaggerating aside. Hindi ko alam. I should be straight faced. Yung tipong Okay-lang-hindi-naman-lahat-gusto-ang-kpop na drama effect. I thought it’s fine. Pero hindi pala. Na-disappoint ako, pero akala ko dati sa taong nagsabi nun, yun pala sa sarili ko. I’m disappointed to myself dahil hindi ko alam kung bakit ako nakikinig ng KPOP. Hindi ko naiintindihan ang mga salita pero kung makareak ako, akala mo native language ko ang Hangul. I’m disappointed dahil hindi ko maipamukha sa fes niya na hindi CORNY ang KPOP. He never fits to the group. Or should I say, hindi siya bagay sa grupo. That hurt me to hell. I was really hurt I’m telling you I really cried. Why ? Dahil alam kong hindi totoo yun, and yet hindi ko siya maipagtanggol. I don’t even know him personally (kagaya nga ng sabi ko kanina), pano ko masasabi ang saloobin sa taong kung tutuusin eh kaparehas lang naman ng nalalaman ko sa kanya. Ang hirap nung feeling na hindi mo maipagtanggol yung isang tao, just because you have no right to do so, and yet, everybody is entitled to their own opinion kaya kahit gaano kasakit yun, kung di ka involve, wag kang umepal. :’( Why does it have to be always KPOP? Ang lungkot lang isipin na kahit sa sarili ko, hindi ko maexplain kung bakit ito ang kinahiligan ko out of everything. Bakit hindi na lang ako mangolekta ng princess stuff? Bakit hindi na lang ako maging adik sa Pop songs? Bakit hindi na lang ako magkanda-tumbling sa pangongolekta ng Harry Potter Series, Twilight, at kung anu-ano pa ? Bakit ayaw kong maupo na lang at manood ng kung anu-anong English Movies ?? Bakit gusto ko ang mga kanta ni Jason Mraz, Bruno Mars, etc. pero ni hindi ako nabother na pakinggan lahat ng kanta nila? Imbis na isa-isahin ko ang mga related videos ng SHINee sa YT, bakit hindi ako magexplore at pumindot ng mga kanta nang lumawak naman ang range ko sa English Music? Bakit parang OPM songs lang saken ang KPOP at kahit yung mga sumikat nilang kanta nung 80’s eh nakakanta ko ? Bakit ganun ?? See? Bakit niyo ba ko tatanungin at sisitahin sa mga bagay na kahit ako naman di ko din maintindihan. In the end, when someone asks me why I love Kpop the answer is this: I JUST DO. And when they say negative comments about it, I can always fuss and argue back. But admittedly speaking, I will never win the fight. Kahit anong tanggol ko sa KPOP na iyan, at sa sarili ko tungkol sa pagkahilig diyan, WALA. WALANG MANGYAYARI. Kung maraming babae ang napapagod na mahalin ang mga taong di naman sila mamahalin ever. Ako din naman, napapagod din akong hanggang tagapakinig lang ng music nila. Napapagod din naman akong hanggang internet lang. napapagod din naman akong makita silang inaabot ang pangarap nila, habang ako, hindi ko alam kung maaabot ko pa ba sila One day. Habang busy sila sa sarili nilang buhay at karera, napapagod din naman akong isipin sila habang nabubuhay sa mundong tunay kong ginagalawan. Nakakapagod ding mangarap, noh. Lalo kung alam mong hanggang pangarap ka lang. Masakit ding tumingin sa isang taong di mo naman natatanaw. Mahirap ding pakinggan ang tinig na hindi mo naman tunay na nadidinig. Isipin mo nang baliw at sira ang ulo ko sa mga sinabi ko, but I’m telling you. They are all exaggerating aside. Isa lang naman ang nakakaintindi at makakaintindi sa nararamdaman ko eh. Si Papa Lord yun. Everybody else will disappoint me but he will never do. Ganyan niya ko kamahal, and that’s how I trust him. Everybody else will be so judgmental, but in the end of the day he will always tell you how everything is fine and all right. :) This is just a Sensitive day for me. SORRY. Sorry talaga kung may mga kaka-iritang reactions ako. :))

Kunwari daw Boyfriend kita.

Pagbigyan niyo na ‘ko. Ang hirap naman kasi na sabihin to sa iba dahil sigurado naman akong iisipin lang nila na baliw ako. Eh luka-luka na nga ang tingin ko sa sarili ko eh, syempre lalo naman sila diba ??

Kunwari Boyfriend ko siya. Lahat ng sasabihin ko sa kanya, lahat yun sasabihin ko kung sakali mang boyfriend ko nga siya. HINDI NA MAN TALAGA, AT SINLABO NG TUBIG NA MAY SABON ANG PAGIGING MAKATOTOHANAN NOON. eto na, excuse lang ah..

Lagi kang busy, wala ka nang time para man lang magrelax at ipaalam saken na okay ka. Naiintindihan ko naman kasi alam ko namang matagal mo nang pangarap yan. Bakit naman kita pipigilan? Eh una mo namang minahal ang industriyang ginagalawan mo ngayon. Masaya ko na ang layo na nang narating mo, kahit minsan hinihiling ko na sana kasing simple ka lang ng dati, para naman di ako mahirapang maabot ka. Pero okay lang, diyan ka naman masaya eh. Sana lang totoong masaya ka talaga. 

Nakabalik ka na galing sa concert niyo sa NY. Sold out ang tickets, at ang bongga ng pinag concert-an niyo. Nagmumurang MADISON SQUARE GARDEN lang naman. I’m proud. Kaya lang bakit ganun ? Bakit bumalik ka hindi kasama ng grupo mo? Baket bumalik ka kasama ng ibang grupo, at nang makita ko eh magkasunuran pa kayo ng babaeng sobrang pinagseselosan ko? Ano ba ? May hindi ba ko nalalaman ? May hindi ka ba sinasabi ? Bakit sa dami ng pwedeng kasabayin, sila pa ?? Alam mo ba kung gano ko kaselos dun sa girl na iyon? Baket siya pa ? 

Inis ako. I hate you. Ni hindi mo alam kung ilang beses mo nang nasasaktan ang feelings ko. I hate you for making me love you to much that it always hurt. Ayoko na, kahit na gustung-gusto ko pa.

Alam mo yung feeling na, may mga damdamin kang hindi mo pwedeng sabihin sa iba dahil di nila maiintindihan ? Napaka judgmental na kasi ng tao. Number 1 judgement pag sinabi ko yan ?? FEELINGERA. Hindi ako feelingera. Anak ng pating, gaga ba ko para paniwalain ang sarili kong girlfriend niya ko ?? Binabawi ko na. Siguro nga gaga ko.

Ah bahala na. eh si mahal ko si Onew ng SHINee eh. Di ako magmamahal ng iba hangga’t mahal ko pa siya. Tumandang dalaga na, maging forever alone na, kesa lokohin ko sarili ko. Tapos yung magiging boyfriend ko, di papayag na pareho silang mahal ko? AY NAKO. wag na.. 

(via ansheii)

Mas okay nang kumalas kesa maging panakip butas.

(Source: stefaniegyle, via haponesangtamaraw)

Yung feeling na nalaman mong pinaasa ka lang nya. <///3

prettycozy:

(via geesparkles)

Tinatanggalan kita ng karapatan..

superbatmaan:

Karapatang IWAN AKO.. :”>

(Source: mytaeminniemaknae)

(Source: trina-oh)

februarycharlie:

Si God parang Salamin. Pag masaya ka, masaya rin sya. Pag Malungkot ka, sigurado malungkot din sya. Pero alam mo isa lang ang hindi nya kayang gawin, yun ay talikuran ka sa panahon na tinalikuran mo sya…

Hindi kasi kada sinabi mong mahal mo ako, mahal mo na talaga ako.. MInsan kasi, mahal mo rin sya. <3

(Source: niqkcooletsz)